امـــان عصر

وبلاگ مذهبی در رابطه با مولا صاحب الزمان(عج)

امـــان عصر

وبلاگ مذهبی در رابطه با مولا صاحب الزمان(عج)

میلاد امام رضا (ع) مبارک باد

 

میلاد امام رضا (ع) مبارک باد

TinyPic image

 

مهدی (عج) درقران (قسمت دوم)

 

مهدی (عج) درقران (قسمت دوم)

در حدیثى که «مفضل‏بن عمر» روایت کرده چنین آمده است:
«سمعت اباعبدالله، علیه‏السلام، یقول: ان رسول‏الله، صلى‏الله‏علیه‏وآله، نظر الى على و الحسن و الحسین، علیهم‏السلام، فبکى و قال: انتم المستضعفون بعدى.
قال المفضل: قلت: مامعنى ذلک؟ قال: معناه انکم الائمة بعدى، ان‏الله عزوجل یقول: «و نرید ان نمن على الذین استضعفوا فى‏الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثین‏» قال، علیه‏السلام: فهذه الآیة جاریة فینا الى یوم القیامة.»
(4)
از اباعبدالله (امام صادق)، علیه‏السلام، شنیدم که فرمود: پیامبر اسلام، صلى‏الله‏علیه‏وآله، نگاهى به على، حسن و حسین، علیهم‏السلام، انداخت و در حالى که گریه مى‏کرد فرمود: شما مستضعفان پس از من هستید.
مفضل مى‏گوید: پرسیدم معناى این سخن چیست؟ و امام [در جواب] فرمود: معناى این سخن این است که شما امامان بعد از من خواهید بود. خداوند، عزوجل، مى‏فرماید: «و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روى زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان سازیم و وارثان گردانیم.»

در نهج‏البلاغه نیز چنین آمده است:

عطف الضروس (6) على ولدها. و تلا عقیب ذلک: و نرید ان نمن على الذین استضعفوا فى‏الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثین.» (7)
دنیا بر ما [آل محمد] بازگردد و مهربانى نماید مانند بازگشت‏شتر بدخو و گازگیر به بچه خویش و در پى آن خواند: مى‏خواهیم بر آنانکه در زمین ناتوان شمرده شده‏اند منت نهاده [توانا و بزرگوارشان گردانیم] آنها را پیشوایان و ارث برندگان [زمامداران دین و دنیا] قرار دهیم.

«ابن ابى‏الحدید» در شرح این کلام امیرمؤمنان، علیه‏السلام، مى‏گوید:

«امامیه گمان مى‏کنند این کلام خداوند وعده‏اى است از سوى او نسبت‏به امام غایبى که در آخرالزمان مالک زمین مى‏شود. اما اصحاب ما [اهل سنت] مى‏گویند: این کلام وعده‏اى است نسبت‏به امامى که مالک زمین مى‏شود و بر همه سرزمینها چیره مى‏شود. اما لازم نیست که این امام در حال حاضر موجود باشد، بلکه براى درستى این کلام تنها همین که او در آخرالزمان به دنیا بیاید کفایت مى‏کند.» (8)

اما باید گفت: در اینکه آیه مزبور وعده به ظهور امامى است که پیش از برپایى قیامت مالک زمین شده و بر همه سرزمینها چیره مى‏شود، اتفاق نظر وجود دارد و تنها اختلاف در این است که آیا این امام در حال حاضر وجود دارد یا اینکه خیر، او به موقع خود متولد مى‏شود؟ اما به هر حال در این موضوع تردیدى‏نیست که این امام از فرزندان على، علیه‏السلام، خواهد بود.

عید سعید فطرمبارک باد

 

 

حلول ماه شوال  و فرارسیدن عید سعید فطر

 

بر همه شما روزه داران مبارک باد

 

بندگان پاک               عیدتان مبارک

شهادت مولا علی تسلیت باد

 

 

TinyPic image

 

TinyPic image

 

شهادت مولای متقیان .امام العارفین.سید الاوصیائ والمرسلین

حضرت علی (ع)

بر همه شیعیان ان حضرت تسلیت باد

 

مهدى (ع) در قرآن(قسمت اول)

 

سلام   طاعات قبول

مهدى (ع) در قرآن

در قرآن کریم آیات متعددى در شان مهدى، علیه‏السلام، وارد شده است، البته باید توجه داشت که باطن این آیات و یا به عبارتى تاویل آنها به آن حضرت اشاره دارد، نه تنزیل آنها.

رسول خدا، صلى‏الله‏علیه‏وآله، مى‏فرماید:

«ما فى‏القرآن آیة الا و لها ظهر و بطن‏» (1)
هیچ آیه‏اى از قرآن نیست مگر اینکه براى آن ظاهر و باطنى است.

امام باقر، علیه‏السلام، نیز در پاسخ کسى که در همین زمینه از ایشان پرسش کرده بود، فرمود:
«ظهرها تنزیلها و بطنها تاویلها»
(2)
ظاهر هر آیه تنزیل آن و باطن هر آیه تاویل آن است.

«بطن‏» و «تاویل‏» عبارت از مفهوم عامى است که بعد از جدا کردن آیه از خصوصیاتى که آن را در برگرفته، به دست مى‏آید، به گونه‏اى که آیه در گذر ایام قابلیت انطباق بر موارد مشابه با مورد نزول را پیدا کند. و این همان چیزى است که ماندگارى و فراگیرى قرآن را در عین جاودانگى آن تضمین مى‏کند.

تردیدى نیست که براى قرآن دو نوع دلالت وجود دارد: یکى دلالتى که بر حسب ظاهر آن و بر اساس شان نزول آیه به دست مى‏آید، و دیگرى دلالتى که عام و فراگیر است و قابلیت انطباق بر موارد مشابه را، بر حسب آنچه در طول زمان پیش مى‏آید، داراست. به واسطه همین نوع دلالت است که قرآن تا ابد زنده است و در همه زمانها شفابخش مردم و دواى بیماریهاى آنهاست.

اما برخى از آیاتى که در شان امام مهدى، علیه‏السلام، تاویل شده‏اند، به قرار زیر است:

1. «و نرید ان نمن على‏الذین استضعفوا فى‏الارض و نجعلهم ائمة و نجعلهم الوارثین، و نمکن لهم فى‏الارض‏» (3)
و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روى زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان سازیم و وارثان گردانیم.

این آیه اگر چه به مناسبت داستان فرعون و موسى و بنى‏اسرائیل نازل شده است، اما مدلول آن عام بوده و بیانگر سنتى است که خداوند در میان مردمان جارى ساخته است. به عبارت دیگر این آیه بیان مى‏کند که خداوند بزودى دستان مستضعفان را مى‏گیرد تا آنها را بر مستکبران غالب سازد و آنها را وارث شهر و سرزمین مستکبران نماید.